Ji bihayn zidiyatiy

VIYAN HEZKIRINA MIROVATY 

Cudabna mezin li navbera mirov giyandarn din de ewe, ku mirov bi xwe giyandarek civakiye anku b civat zehmete bijt.

Helbet ev jyana civak b dan standin viyan hevkar bi rva nait lewra hem ol dn   bawerya ji mirov xwest ye ku xelk bivt tişt ji xwere di xwazit ji wan re j bi xwazit dest alkariy bo tevan dirj bike. zidiyat j yek ji wan baweriyane ku viyana hem xelk ji mirov zid xwestiye, lewra mirov zid dem Xwed di parzit, xr xweşy j di xwazit, ber ji bo hem xelk merovatiy paş ji bo xelk xwe.

Her dsa di bawerya zidiyan de dem mirov xrek bi mirovek berkeft bikit pvst nakit mirov baweriya w bi zanit yan heta ptiv nne mirov w bi nasit unku (ji ber ku) xr xre akiye li cem Xwed winda nabit, wek di v sebeq de hatiye: 

Heke te xrek dab

bi avek re berdab

 li nik (cem, ba) Xwed hinda nab. 

Anku li cem zidiyan xr li hem mirovan diit by cudabna br baweriyn dn, pwste ku mirov zid ji hem xelk hes bikit hevkariy li gel (bi wanra) bikit, pirsiyara reng, nav, n baweriya w nekit. Mirov xr ji bo xr bikit, her wek di v sebeq de hatiya: 

Heke tu kesek bi bn

Xrek vra (pva) bi gihn

Ne bj tu ji k dn. 

Wisa ji mere xweya dibe, ku zid div hez ji mirovatiy bikin xra wan ber ya xwe bivn.

Tbn: Herdo sebeq ji Qewl Şeqeser, komkirina Xr Pzan, Govara Laliş (j. 8, Dihok, Tebaxa 1997). 

Ev nivs ji aly Şx do Babaşx (Mahfnas, Niviskar Syasetmedar) va hatiya nivsn

di Kovara “QENDL” da (1 Mijdar 2001) hatiya weşandin. 

REHIM DILOVAN

Hem ol baweran daxwaz ji mirovan kiriye ta ku li gel hev dilovan bi rehim bin, dilnerim helm bin. Ji ber v yek nav Xwed milyaketan babakan bi dilovan rehm ve hatiye girdan. Ola zid j rzeka pir bilind ji rehm ve girtiye di bit, ku Xwed bi xwe rehme, ya her gav dem rehim dilovan li ser ziman mirov zidiye.

Tkistn ola zidiyan de mirov dil w ji rehima Xwed vala bit ew qet beheşt nabne, wek v sebeq ji qewl (Miştaq s borim) de hatiye: 

Liba `erifa we dibne

Hinc dil rehma Xwed tne

Ew ne ji xelk biheşt ne (Ι) 

Mirov dil w brehim dilovan bit, anku dil w req dijwar bit ew d li dunya din li nav mar dpişkan de mne Xwed j raz nabe, weku ev sebeq ji qewl ber diyardike: 

Liba `erifa we diyare

Hinc dil bi xezebe bi jehre

Ew mala xwe avakiriya ji bo dpişk mara. (2) 

Yan zidiyat ji mirov zid di xwazin, her dilrehim helm bit, dil w pir bi rehim bit bersiva xirabiy bi kar xirab nebit. Mirov pdivye dilfereh dilovan bit, li şaşiyn hevaln xwe negirt ta ew bixwe li xwe bizvirit şaşiyn xwe rast bikit, daxwaz lborn ji mirov bike, wisa hem mirov km nabit hem girh z tne vekirin, weku di van sebeqan ji qewl (Şur rastiy) de xweya dibe: 

Wek te dil xwe xankir

Mala xwe mrstankir

Gelek nexweşn tda dermankir

.....

Wek te dil xwe kir xane

Mala xwe kir mrstan

Gelek nexweş kir dermane (3) 

Pdivye ku mirov zid dilpak bit, drbit ji xedir dil reşiy inku (ji ber ku) xedir dilreş gunehek girane li ola zidiyan de. Mna qewl (Hesed Altewr) ji mere rz dike:

Hun buxtaniy mekin biran

Dil xwe saf bikin ji xediran

Zor ji v dunyayay n bi gunehd giran (4) 

Bi v away ji mere xweya dibe ku rehim dilovan lborn dilpak pir giringin di zidiyatiy de ez bahwerim ku roj bi xwe ji bo hind ne da mirov br li mirovtiy dilovaniy bike hem kerb kn ji dil xwe bavje. 

Jder:

1-2 Qewl Miştaq s borim, belavkirina Şx Elo Xelef. Gowara Lalş (j. 11) Tebax 1999- Dihok

3 zidiyat li ber ronaya hindek tkitd ayn zidiyan (l. 72) Xidir Silman Xell Cind. Kor Zanyar Kurd- Baxda 1979

4 zidiyat ......., (l. 7) 

 

Ev nivs ji aly Şx do Babaşx (Mahfnas, Niviskar Syasetmedar) va hatiya nivsn di Kovara “QENDL”Hijmar 6 da (2 le 2002) hatiya weşandin. 

WEY LI NEZANT PIRBJ

Dı hem Ol baweriyan de ji mirov t xwestin ku ligel dor ber xwe dilpak  eynetrast bit herdem xr ji xelk, cnar gundiyn xwe re bixwazit.

zidiyat j, ji mirov zid dixwazit herdem dilpak bt, dil ziman w wekhev bin bi ak bas xelk din biket qet bi xeder derheq xelk xeber nedt, wek li qewl şeqser li ser ziman şx Fexir hatiya:  

Dil min bi s kasa nasoj

Mirov bi halbt b ş bij

Mirov korbt dest xwe bi xenay birj

Mirov premr bt liber kuk xwe derheq alem bej (Ι)

 

Ank mirov nabt bas xelk ne li cem xwe bikt herwisa nabt mirov pirbj bt ink (ji ber ku) mirov pirbj tişt baş xerab d bjt xelk  li civat ji xwe dilgiran diket lewra sebeqek hatiya:

 

W li nezant pirbj

Ewin pir xemiya dirj

Ewin yn derheq bir axret dibj (2)

 

Wate mirov pirbj hate derheq nezktirn ezztirn mirov xeber di dt ewj biray axret ya, herwisa qewln me pirbj bi d xeberiy ve j girdaya ink (ji ber k) mirov pir biaxiftin nikarin hem peyvn xwe bi cih bnit d d xeber rzer bit li nav civat de:

 

Me k divt bi sebr b

Li badet ferb

Ne pir gotinek d xeber b

.........

jiwan nebin d xebere

Ecb nebin li sere

Da hn li axret nebin dizt xebere (3)

 

Bo me aşkere dibit mirov divt ageh ji gotinn xwe hebit gelek mirovn ak ser xwe dan xwe d xeber nekirin xwe li cavat şermezar nekirin, her wesa Ola zidiyan ji mirov dixwazt axiftin ji cavatek bo ya din neguhzit da hem y li civat ji w aciz nebin, hem li duniya din rsip serbilind bit: 

Bila hn xeber a ned cass bin.

Li dwan ne wek kabs bin.

Da sibey li axret li ber pedş xwe ne di bnams bin (4)

 

awa nebit mirov bas xelk bik wisa nabit mirov wek diza li pişt dwaran bigert guh bidet der cnaran peyvn wan bi dizit. Li gor zidiyatiy mirov v kar bikt d li axret cizay w pir giran bit: 

Megerin li pişt dwara

Guh xwe medine peyvn crana

Da li axret şna wan peyva guh we nedin bizmara (5)

 

Li dawiy hvdarim ke lawn me guh bidin van peyvn pir buha linav civat de bidin nemna mirov dilpak serbilind. 

Jder:

  1. Qewl Şeqser, Xr Bozan- Lalş (08.1997 Dihok)

  2. L 79 zidiyat- Xidir Silman Xell Cind- Bexda 1979

  3. 3./4./5. Qewl miştaq sborm- Şx Elo Xelef- Laliş . 11. 1999 Dihok

 

Ev nivs ji aly Şx do Babaşx (Mahfnas, Niviskar Syasetmedar) va hatiya nivsn

di Kovara “QENDL”Hijmar 9 da (Huzran (Hezran) 2002) hatiya weşandin.

 

 

 

 


 
 

Ethik


Ido Babashech


Menschliche Tugende


Psychoterror Mobbing

(etwas fr das alltgliches Zusammenleben, nicht nur fr Arbeitnehmer, gilt auch fr die Schule, Nachbarschaft und nicht zuletzt in der Familie)


 
Top
Niviskar:  Ferhun Kurt 

 

Die chronologische Geschichte einer leiderprobten, kleinen Religionsgemeinschaft

 

 

 


Einfuehrung des Autors


Einleitung


Kapitel Eins


Kapitel Zwei


Kapitel Drei


Kapitel Vier


Anhang